Hond

Beneden wilde hij dit lichaam zijn,
gehoorzamend de stok, de ketting en het hok,
de geest tot tam geslagen vlees herleid,
nooit hoger dan het kruis diep in haar rok.

Zo kwam hij terug, de zoon van God,

en werd herkend op ieder scherm,
de leiband om de hals, en hij verloste ons,
zijn volgelingen, van wat eenzaam was en ver
en leerde ons verliefd te worden als een hond

op deze vrouw, dicht bij de grond.

Charles Ducal

Cane

Quaggiù voleva essere questo cane,
docile a bastone, gabbia e catena,
lo spirito ridotto a domare la carne,
mai più in alto della croce a fondo nella sottana.

Così tornò indietro, il figlio di Dio,

e su tutti gli schermi fu riconosciuto,
il guinzaglio attorno al collo, a riscattarci,
suoi seguaci, da ciò che era lontano e isolato
e c’insegnò come un cane a innamorarci

di questa donna, prossima alla terra.

Traduzione di Chiara De Luca